Follow by Email

Δευτέρα, 16 Οκτωβρίου 2017

Το μεγαλείο του να είσαι δάσκαλος -μια αληθινη ιστορία Διαβάστε περισσότερα: Το μεγαλείο του να είσαι δάσκαλος -μια αληθινή ιστορία

Χθες μετά από μια συναυλία, πήγα για φαγητό σε ένα από εκείνα τα ξενυχτάδικα στο Μοναστηράκι. Την ώρα που σηκωνόμασταν από το τραπέζι με πλησίασε μια όμορφη κοπελίτσα γύρω στα 20.:


“Γεια! Με θυμάσαι;”
Όχι δεν τη θυμόμουν. Πως θα μπορούσα. Με ένα γρήγορο υπολογισμό πρέπει να έχω γνωρίσει κάπου 4.500 παιδιά στα τελευταία 15 χρόνια που διδάσκω.
-“Είμαι η Ελένη Κ.. Με έλεγες Ελενίτσα. Και σε σκεφτόμουν τις τελευταίες μέρες. Και να που σε συναντώ απόψε. Πριν καμιά 15ρια χρόνια όταν ήμουν κάπου στα 6, μου είχες δείξει μερικές εύκολες συγχορδίες και είχαμε φτιάξει και ένα τραγουδάκι… Να..πήγαινε κάπως έτσι…Θυμάσαι; Μου είχες χαρίσει και ένα κιθαρόνι και έπαιζες μαζί μου με τη δική σου κιθάρα το τραγουδάκι μας αυτό. Από τότε ήθελα λοιπόν να γίνω μουσικός. Και να που τώρα σπουδάζω μουσική και παίζω και σε σχήματα. Και όλα ξεκίνησαν από εσένα. Και σε σκεφτόμουν και ήθελα να σε βρω για να σε ευχαριστήσω. Και να που σε βρήκα…”.
Η Ελενίτσα δεν ήταν ακριβώς μαθήτριά μου αλλά την είχα γνωρίσει μαζί με την μητέρα της στα πρώτα χρόνια της διδασκαλικής μου ζωής, σε έναν κύκλο ανθρώπων που έχω χάσει εδώ και χρόνια. Είχαμε συνδεθεί με εκείνη και τη μαμά της και ήταν το “παιδί μου” για ένα διάστημα.
Ναι τα παιδιά σου. Οι μαθητές σου.
Δεν μπορεί να λειτουργήσει αλλιώς η δουλειά αυτή εάν δεν συνδεθείς συναισθηματικά με τους μαθητές σου.
Και πόσα παιδιά μπορεί να έχει ένας δάσκαλος;
Πολλά.
Και κάποιες φορές μπορεί να έχεις τη δυνατότητα να μάθεις για την ευεργεσία σου αυτή.
Τις περισσότερες όμως, όχι.
Και αυτό είναι το Μεγαλείο του να είσαι Δάσκαλος…
Γίνεσαι το άγγιγμα στις ζωές των ανθρώπων , εκείνο που θα ενεργοποιήσει τις κρυφές τους δυνατότητες.
Είσαι η αφετηρία.
Είσαι το στίγμα.
Είσαι το χρίσμα.
Αφήνεις το πνευματικό σου DNA στη ζωή τους.
Και αυτό ίσως και να είναι πιο σπουδαίο από το να κάνεις δικά σου παιδιά.
Και αυτό είναι κάτι που δεν μπορώ να το συγκρίνω με οτιδήποτε άλλο.
Και εκεί λοιπόν μέσα στο εστιατόριο με τους ξενύχτηδες και τα βαριεστημένα γκαρσόνια να κοιτούν, αγκαλιαστήκαμε και κλάψαμε μαζί.
Έλενα Καραγιάννη, Εικαστικός-δασκάλα εικαστικής αγωγής

Σάββατο, 7 Οκτωβρίου 2017

“Μεγαλειότατε, το σχολείο δε διδάσκει μόνο γνώσεις” Ένα διδακτικό παραμύθι"

«Όπου ανοίγει ένα σχολείο, κλείνει μια φυλακή». Βίκτωρ Ουγκώ, Γάλλος συγγραφέας και ποιητής

«Κάποτε, σε έναν τόπο μακρινό ζούσε ένας δίκαιος βασιλιάς, που αναρωτιόταν τι είναι καλύτερο να κάνει για το βασίλειό του.

Να ανοίξει ένα σχολείο για να έχει έξυπνους και μορφωμένους υπηκόους ή μια φυλακή για να τους τιμωρεί όταν χρειάζεται και να τον φοβούνται; Έτσι μια μέρα κάλεσε στο παλάτι έναν δάσκαλο κι έναν δεσμοφύλακα και τους ζήτησε να υποστηρίξουν ο καθένας την άποψή του. “Μα είναι πολύ απλό το δίλημμα, μεγαλειότατε. Αν χτίσεις μια φυλακή, όλοι οι υπήκοοι θα σε ευγνωμονούν, γιατί θα νιώθουν ασφαλείς, αφού όσοι παραβαίνουν το νόμο θα στερηθούν την ελευθερία τους και οι υπόλοιποι θα φοβούνται να παρανομήσουν”, είπε ο δεσμοφύλακας.
“Χμ! Για πες μας κι εσύ, δάσκαλε”.
“Το σχολείο, μεγαλειότατε, δε διδάσκει μόνο γνώσεις, αλλά και ηθικές αξίες. Το σχολείο βοηθάει τον άνθρωπο να αναπτύσσει τις δυνατότητές του, να αναγνωρίζει τις υποχρεώσεις και τα δικαιώματά του, να διασφαλίζει την ειρήνη και την πρόοδο. Έτσι οι υπήκοοι σου θα νιώθουν ασφαλείς, θα σε σέβονται και θα είναι σε θέση να απορρίψουν κάθε βίαιη συμπεριφορά. Το βασίλειό σου θα ευδοκιμήσει και το όνομά σου θα μείνει στην ιστορία. Χρειάζεται άραγε ένα τέτοιο βασίλειο κάγκελα και δεσμοφύλακες;”»

Πέμπτη, 5 Οκτωβρίου 2017

5 Οκτωβρίου, Παγκόσμια Ημέρα Εκπαιδευτικών


pagkosmia-imera-tou-daskalou
Αφορμή για το άρθρο αυτό είναι η Παγκόσμια Ημέρα Εκπαιδευτικών, η οποία καθιερώθηκε από την UNESCO, γιορτάζεται κάθε χρόνο από το 1994 κάθε 5 του Οκτώβρη για να υπενθυμίζει σε όλους τον καθοριστικό ρόλο του εκπαιδευτικού μέσα στην κοινωνία.
Φυσικά όλα τα επαγγέλματα είναι εξίσου σημαντικά αλλά του εκπαιδευτικού δεν είναι απλά ένα επάγγελμα, είναι ένα λειτούργημα.Καθημερινά έρχεσαι αντιμέτωπος με πολλές καταστάσεις, τις οποίες πρέπει να φέρεις εις πέρας για να κατορθώσεις να κάνεις το πιο απλό, να κάνεις τη δουλειά σου. Δεν έχει σημασία σε ποιο μέρος της γης εργάζεσαι ούτε πόσα μέσα διαθέτεις. Σημασία έχει να το κάνεις από καρδιάς και να είσαι παθιασμένος με όλη τη σημασία της λέξης.
Είναι μια συνεχής αφιέρωση του εαυτού σου στους μαθητές και τις ανάγκες τους. Είναι ένας συνεχής αγώνας με τους πάντες και τα πάντα. Δεν έχεις μόνο έναν ρόλο αλλά πολλαπλούς! Χρειάζεται να είσαι μαμά και μπαμπάς, να είσαι ο φίλος ή η φίλη τους, να είσαι ψυχολόγος και να βοηθάς με τα προβλήματά τους. Χρειάζεται να είσαι μέρος του κόσμου τους για να μπορέσεις να φτάσεις ως τα μύχια της ψυχής τους, να μπορέσουν τα ίδια να σε εμπιστευτούν και να σε αγαπήσουν, όπως τα αγαπάς κι εσύ. Πρέπει να είσαι δίπλα και όχι απέναντί τους.
Οι γνώσεις είναι σίγουρα απαραίτητες αλλά το μυστικό για να τις μεταδώσεις βρίσκεται αλλού. Όσες γνώσεις κι αν διαθέτεις, αν δεν αγαπήσεις αυτό που κάνεις – ή καλύτερα αν δεν το αγαπούσες από την αρχή – είναι μάταιο. Τα παιδιά ξέρουν. Δεν έχει λογική να τα βάλεις να μάθουν απέξω τα μαθήματά τους, να τα βάλεις να κλίνουν ρήματα, να λύσουν ασκήσεις μαθηματικών απλά για να πεις εντάξει έκανα το καθήκον μου. ΌΧΙ…  Να τα μάθεις να αγαπούν τα βιβλία και τη μάθηση, όχι μόνο για τις εξετάσεις αλλά για την υπόλοιπη ζωή τους.
Τουλάχιστον αυτή είναι η δική μου οπτική… Τα χρόνια περνούν και πάντα θυμάμαι με νοσταλγία και αγάπη τους καθηγητές που ενδιαφέρθηκαν για μένα και σαν άτομο, όχι μόνο σαν μαθήτρια. Αυτούς που όταν με έβλεπαν στεναχωρημένη θα ρωτούσαν τι έχω και θα προσπαθούσαν να με βοηθήσουν όπως μπορούν. Αυτούς που άφησαν στην άκρη το αυστηρό τους πρόσωπο για να νιώσουν τις αγωνίες και τους φόβους μου για τις επερχόμενες εξετάσεις. Αυτούς που όσες απορίες κι αν είχα πάντα μου τις έλυναν χωρίς να δυσανασχετούν. Αυτούς που τελικά με βοήθησαν να ξεπεράσω τα πάντα και συνεισέφεραν στο να γίνω αυτό που είμαι σήμερα.
Μια περήφανη εκπαιδευτικός!
Ειρήνη Κεμερλή

Δευτέρα, 25 Σεπτεμβρίου 2017

Πώς να βάζεις όρια στο παιδί σε κάθε ηλικία

Το θέμα της οριοθέτησης των παιδιών, για πολλούς γονείς, αποτελεί ένα σημαντικό πρόβλημα μέσα στην οικογένεια. Τα παιδιά καθώς μεγαλώνουν, ψάχνουν να βρουν τη προσωπική τους ταυτότητα και τη θέση τους μέσα σε αυτήν, δε γνωρίζουν πώς να οριοθετούν το δικό τους χώρο, τι είναι σωστό και τι λάθος, τι επιτρέπεται και τι απαγορεύεται.


Οι περισσότεροι γονείς την οριοθέτηση των παιδιών τους τη συνδέουν με τιμωρίες, απαγόρευση και συνεχή άρνηση, που αποτελούν κακές πρακτικές, καθώς δεν φέρνουν τα προσδοκώμενα αποτελέσματα.
Τα όρια βοηθούν το παιδί να ανακαλύψει τον κόσμο του, να αυτονομηθεί και να εξελιχθεί ως υπεύθυνο άτομο στη κοινωνία και να χτίσει εμπιστοσύνη στον εαυτό του, να μεγαλώσει υπεύθυνα, με επιλογές και συναισθηματική ασφάλεια.
Πώς όμως ένα παιδί θα αποκτήσει όρια;
Οι γονείς, «οι σημαντικοί άλλοι», είναι πρότυπα μίμησης του παιδιού. Όταν οι γονείς παρέχουν ένα σταθερό πλαίσιο, με εμπιστοσύνη, ειλικρίνεια και σταθερές συμπεριφορές, τότε το παιδί με πολύ εύκολο τρόπο θα μάθει, μιμούμενο τις συμπεριφορές αυτών.
Όρια και ηλικία:
  • Μέχρι ενός έτους: Το παιδί σε αυτή τη φάση έχει ανάγκη από τα σημαντικά πρόσωπα της ζωής του, συνήθως τη μαμά και τον μπαμπά. Προσπαθήστε ως γονείς να καλύψετε τις ανάγκες του βρέφους με τροφή, άγγιγμα, αγκαλιά, χαμόγελο και τη γενική φροντίδα του. Είναι πολύ μικρή η ηλικία για να θέσουμε όρια στο παιδί. Αυτό που μπορούμε να κάνουμε σε μια αντίδραση του παιδιού όπως για παράδειγμα να αρπάζει και να πετάει διάφορα αντικείμενα κάτω, είναι να του αποσπάσουμε τη προσοχή.
  • 1-3 ετών: τα συναισθήματα του παιδιού σε αυτό το διάστημα σταθεροποιούνται. Το παιδί μαθαίνει να εκφράζει τις διαθέσεις του, έχει περιέργεια για όλα όσα το περιβάλλουν, σε μεγάλο βαθμό ασκεί έλεγχο στο σώμα του και επιδιώκει να κατακτήσει το κόσμο γύρω του. Χαρακτηριστικό αυτής της ηλικίας είναι η άρνηση τύπου «όχι δεν θέλω να κοιμηθώ από τώρα» η οποία συχνά συνοδεύεται από επίμονο κλάμα, ουρλιαχτά κλπ. Πρόκειται για μια φυσιολογική αντίδραση η οποία αποτελεί ένδειξη διαφοροποίησης του παιδιού από τους γονείς. Οι γονείς χρειάζεται με σοβαρό ύφος και σταθερή φωνή , κοιτώντας το παιδί στα μάτια να πουν πχ «δε χτυπάμε τα άλλα παιδάκια, ούτε τους παίρνουμε τα παιχνίδια τους ενώ παίζουν ». Όπως επίσης μέσω της μίμησης να του δείξουν τον τρόπο να αντιμετωπίσει μια κατάσταση.
  • 3-5ετών : τα παιδιά αναπτύσσουν ορισμένες πλευρές της προσωπικότητας τους και διαμορφώνουν το χαρακτήρα τους. Για να μην υπάρξει αρνητική επίδραση στη διαμόρφωση του χαρακτήρα του παιδιού, οι γονείς πρέπει να κρατούν μια στάση που θα χαρακτηρίζεται από αποφασιστικότητα, σταθερότητα και να μην είναι τιμωρητική. Επίσης σε αυτή την ηλικία αρχίζουν να καταλαβαίνουν τι είναι σωστό και τι λάθος. Για να θέσουμε τα όρια σε αυτή τη φάση, εξηγούμε τους λόγους που θέτουμε όρια και απαντάμε σε τυχόν ερωτήσεις του παιδιού. Ακούμε τις ανάγκες και αυτό που θέλει να μας πει το παιδί. Δεν θέτουμε όρια όταν το παιδί είναι θυμωμένο, δίνουμε χρόνο σε αυτό και σε εμάς. Δίνουμε εναλλακτικές λύσεις στο παιδί για να μπορεί να διαλέξει και να πάρει αποφάσεις για εκείνο.
  • 5-11ετών: είναι η περίοδος που εντάσσεται σε κοινωνικές ομάδες, πηγαίνει σχολείο, όπου πρέπει να σεβαστεί τους κανόνες, συνυπάρχει με άλλα παιδιά και χρειάζεται να αναπτύξει την ικανότητα για συνεργασία. Για να θέσετε τα όρια σε αυτή τη φάση ακολουθείτε όλα τα παραπάνω βήματα.
Κανείς δε γεννήθηκε γονιός , τα πρότυπα που δίνουμε στα παιδιά έχουν να κάνουν με τα δικά μας βιώματα ως παιδιά, το πώς μεγαλώσαμε εμείς από τους δικούς μας γονείς, σε ποια χώρα ζήσαμε, με ποια κουλτούρα. Ας μην ξεχνάμε ότι τα παιδιά κάνουν και επαναλαμβάνουν αυτά που τους λέμε και τους δείχνουμε.
 iPaideia.gr

Πέμπτη, 21 Σεπτεμβρίου 2017

Τα καλύτερα εκπαιδευτικά websites για παιδιά

Διαδραστικά σχολικά βιβλία– Περιέχει όλα τα βιβλία των τριών σχολικών βαθμίδων με εμπλουτισμένα link, με σχετικά βίντεο και δραστηριότητες ανά ενότητα και βιβλίο.

Διαδραστικό σύστημα δραστηριοτήτων με βάση την ύλη της Α’, Β΄και Γ’ Δημοτικού.

Ο μικρός αναγνώστης – Αφήγηση αποσπασμάτων ή ολόκληρων ιστοριών από ταλαντούχους ηθοποιούς. (Του Εθνικού Κέντρου Βιβλίου)

Παραμύθια online, με αφήγηση στα ελληνικά
Εκπαιδευτικό Λογισμικό Δημοτικού, από το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο του Υπουργίου Παιδείας.
Ασκήσεις, online δραστηριότητες και βίντεο γιαπολλές ενότητες από τα βιβλία για τις τάξεις Α’, Β’, Ε’ και ΣΤ’.

Περιβάλλον, η προστασία του δάσους – Του Υπουργείου Παιδείας

Διαδικτυακή εκπαιδευτική πύλη ψυχαγωγίας και μάθησης για μικρά παιδιά

Παιχνίδια μνήμης, λογικής, γνώσεων- τουΙδρύματος Μείζονος Ελληνισμού
http://www.imeakia.gr/

Εκπαιδευτικό υλικό, σχολικά βοηθήματα, διαδραστικές ασκήσεις, εκπαιδευτικά βίντεο, αφίσες και άλλα πολλά! 
http://www.thrania.com/
Ο Γραφούλης και η Γραφούλα
Μια σελίδα αποκλειστικά για την Α’ Δημοτικού
http://www.protaki.gr/

Δευτέρα, 11 Σεπτεμβρίου 2017

Καλή σχολική χρονιά

 Καλή σχολική χρονιά σε όλους, μαθητές, γονείς και εκπαιδευτικούς.

Πέμπτη, 15 Ιουνίου 2017

Καλό καλοκαίρι

''Η Άννα κοιτάζει. Κοιτάζει τον έλεγχο.
Βλέπει το βαθμό της και λέγει:
-Επήρα ''άριστα''.
Θα χαρεί η γιαγιά. Θα χαρούν οι γονείς.
Θα χαρούν όλοι όταν ιδούν τον έλεγχο''.




Η συγκινητική εξομολόγηση μιας ΔΑΣΚΑΛΑΣ! Ένα κείμενο που όλοι οι γονείς πρέπει να διαβάσουν!


Αγαπητέ γονέα…
Το ξέρω. Ανησυχείς. Κάθε μέρα, το παιδί σου έρχεται στο σπίτι με μια ιστορία γι’ ΑΥΤΟ το παιδί. Αυτό που πάντα χτυπά, σπρώχνει, τσιμπάει, ξύνει, ίσως ακόμα και δαγκώνει τα άλλα παιδιά.
Το παιδί που πρέπει πάντα να κρατάει το χέρι μου στο διάδρομο. Αυτό που έχει μια ιδιαίτερη θέση στο χαλί και που τις περισσότερες φορές κάθεται σε μια καρέκλα κι όχι στο πάτωμα.
Το παιδί που σκαρφάλωσε πάνω από το φράχτη της παιδικής χαράς, ακριβώς τη στιγμή που της έλεγα να σταματήσει. Το παιδί που έχυσε το γάλα του γείτονά του στο πάτωμα σε μια έκρηξη θυμού. Επίτηδες. Ενώ έβλεπα. Και τότε, όταν του ζήτησα να το καθαρίσει, πέταξε όλο το χαρτί υγείας στο πάτωμα. Επίτηδες. Ενώ έβλεπα.
Ανησυχείς πως ΑΥΤΟ το παιδί, μπλοκάρει τη διαδικασία της μάθησης για το δικό σου το παιδί. Ανησυχείς πως παίρνει πάρα πολύ απ’ το χρόνο και την ενέργειά μου κι ότι στερεί το “μερίδιο” που αναλογεί στο δικό σου παιδί. Ανησυχείς πως κάποια μέρα θα βλάψει κάποιον. Ανησυχείς πως αυτό ο “κάποιος” ίσως είναι το δικό σου παιδί. Ανησυχείς πως και το παιδί σου θ’ αρχίσει να χρησιμοποιεί την επιθετικότητα για να πάρει αυτό που θέλει. Ανησυχείς πως το παιδί σου θα μείνει πίσω ακαδημαϊκά, επειδή παλεύει ακόμα και για να κρατήσει ένα μολύβι. Το ξέρω.
Το παιδί σου, αυτό το έτος, σε αυτή την τάξη, σε αυτή την ηλικία, δεν είναι ΑΥΤΟ το παιδί. Το παιδί σου δεν είναι τέλειο, αλλά γενικά ακολουθεί τους κανόνες. Είναι σε θέση να μοιράζεται τα παιχνίδια του με ειρηνικό τρόπο. Δεν πετά κάτω τα έπιπλα. Σηκώνει το χέρι του για να μιλήσει. Εργάζεται όταν έρχεται η ώρα για να εργαστούμε και παίζει όταν έρχεται η ώρα του παιχνιδιού. Μπορείς να το εμπιστευτείς πως θα πάει κατ ‘ευθείαν στο μπάνιο και θα επιστρέψει κατ’ ευθείαν πίσω, χωρίς να κάνει ανοησίες.
Το ξέρω. Κι εγώ ανησυχώ επίσης.
Βλέπετε, εγώ ανησυχώ όλη την ώρα. Σχετικά με ΟΛΑ αυτά. Ανησυχώ για το πιάσιμο του μολυβιού απ’ το παιδί σας και για το πως προφέρει τα γράμματα ένα άλλο παιδί. Ανησυχώ για τη συστολή ενός μικρού παιδιού και για το μονίμως άδειο ταπεράκι ενός άλλου. Ανησυχώ πως το μπουφάν του Γκάβιν δεν είναι αρκετά ζεστό και πως ο μπαμπάς της Ταλίθα της φωνάζει γιατί γράφει ανάποδα το γράμμα “Β”. Οι περισσότερες βόλτες με το αυτοκίνητο μου, ακόμα και οι στιγμές στο ντους μου, είναι γεμάτες από ανησυχία.
Αλλά ξέρω, θέλετε να μιλήσουμε γι ΑΥΤΟ το παιδί. Επειδή τα ανάποδα “Β” της Ταλίθα δεν πρόκειται να προκαλέσουν πρόβλημα στο δικό σας παιδί.
Θέλω κι εγώ να μιλήσω γι’ ΑΥΤΟ το παιδί, αλλά υπάρχουν τόσα πολλά πράγματα που δεν μπορώ να σας πω.
· Δεν μπορώ να σας πω πως την υιοθέτησαν από ένα ορφανοτροφείο σε ηλικία 18 μηνών.
· Δεν μπορώ να σας πω ότι βρίσκεται σε αυστηρή δίαιτα, για πιθανές τροφικές αλλεργίες και πως γι αυτό, είναι πεινασμένος. ΟΛΗ ΤΗΝ ΩΡΑ.
· Δεν μπορώ να σας πω ότι οι γονείς της είναι στη μέση ενός φρικτού διαζυγίου και πως μένει με τη γιαγιά της.
· Δεν μπορώ να σας πω ότι έχω αρχίσει ν’ ανησυχώ πως η γιαγιά της πίνει.
· Δεν μπορώ να σας πω πως η φαρμακευτική αγωγή του για το άσθμα, τον ταράζει.
· Δεν μπορώ να σας πω ότι η μαμά της είναι μονογονέας κι έτσι (το παιδί) είναι στο σχολείο πριν καν ανοίξουμε, μέχρι τη στιγμή που η ώρα φύλαξης λήγει και πως η διαδρομή με το αυτοκίνητο μεταξύ σπιτιού και σχολείου διαρκεί 40 λεπτά και έτσι (το παιδί) κοιμάται λιγότερο κι απ’ τις ώρες που κοιμούνται οι περισσότεροι ενήλικες.
· Δεν μπορώ να σας πω ότι υπήρξε μάρτυρας ενδοοικογενειακής βίας.
Εντάξει, θα πείτε. Καταλαβαίνετε ότι δεν μπορώ να μοιραστώ προσωπικές ή οικογενειακές πληροφορίες. Απλά θέλετε να γνωρίζετε ΤΙ ΚΑΝΩ ΕΓΩ, για τη συμπεριφορά ΑΥΤΟΥ του παιδιού.
Θα ήθελα πολύ να σας πω. Αλλά δεν μπορώ.
· Δεν μπορώ να σας πω ότι κάνει λογοθεραπείες, ότι η αξιολόγηση έδειξε σοβαρή διαταραχή και καθυστέρηση στη γλώσσα κι ότι ο θεραπευτής έχει εντοπίσει πως η επιθετικότητα συνδέεται με την απογοήτευση για την αδυναμία επικοινωνίας.
· Δεν μπορώ να σας πω ότι συναντώ του γονείς του ΚΑΘΕ ΕΒΔΟΜΑΔΑ και πως και οι δύο συνήθως κλαίνε σε αυτές τις συναντήσεις.
· Δεν μπορώ να σας πω ότι το παιδί κι εγώ έχουμε ένα μυστικό σήμα που κάνουμε με το χέρι μας, για να είναι σε θέση να μου πει πότε χρειάζεται να κάτσει μόνη της για λίγο.
· Δεν μπορώ να σας πω ότι περνά το χρόνο της ανάπαυσης κουλουριασμένη στα πόδια μου, επειδή… “Με κάνει να νιώθω καλύτερα ο χτύπος της καρδιά σας, Κυρία”.
· Δεν μπορώ να σας πω ότι παρακολουθώ σχολαστικά τα περιστατικά των επιθέσεων τους τελευταίους τρείς μήνες και πως από πέντε περιστατικά την ημέρα, έχουμε πέσει σε πέντε την εβδομάδα.
· Δεν μπορώ να σας πω πως η γραμματέας του σχολείου έχει συμφωνήσει να τον στέλνω στο γραφείο της για “βοήθεια”, όταν κρίνω πως χρειάζεται αλλαγή σκηνικού.
· Δεν μπορώ να σας πω πως “εναντιώθηκα” σε μια συνάντηση με το προσωπικό και πως με δάκρυα στα μάτια, ΙΚΕΤΕΥΣΑ τους συναδέλφους μου να την παρακολουθούν πιο στενά, να είναι ευγενικοί μαζί της τη στιγμή που εξοργίζονται επειδή χτύπησε κάποιον ΠΑΛΙ και αυτή τη φορά, μπροστά στο δάσκαλο.
Υπάρχουν τόσα πολλά πράγματα που δεν μπορώ να σας πω γι ΑΥΤΟ το παιδί. Δεν μπορώ να σας πω ακόμα και τα καλά πράγματα.
· Δεν μπορώ να σας πω πως η δουλειά του στην τάξη, είναι να ποτίζει τα φυτά και πως έκλαιγε με σπαραγμό όταν ένα από τα φυτά ξεράθηκε κατά τη διάρκεια των χειμερινών διακοπών απ’ το σχολείο.
· Δεν μπορώ να σας πω πως φιλά τη μικρή της αδελφή κάθε πρωί και πως της ψιθυρίζει “Είσαι η ηλιαχτίδα μου” προτού η μαμά σπρώξει το καροτσάκι και φύγουν.
· Δεν μπορώ να σας πω ότι ξέρει περισσότερα για τις καταιγίδες απ’ όσα γνωρίζουν οι περισσότεροι μετεωρολόγοι.
· Δεν μπορώ να σας πω ότι συχνά ζητά να σας βοηθήσει στο ξύσιμο των μολυβιών και μάλιστα κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού.
· Δεν μπορώ να σας πω ότι χαϊδεύει τα μαλλιά του καλύτερού της φίλου, κατά το χρόνο της ανάπαυσης.
· Δεν μπορώ να σας πω ότι όταν ένας συμμαθητής του κλαίει, ορμά πάνω του με το αγαπημένο παραμύθι απ’ τη γωνιά της ανάγνωσης.
Βλέπετε, αγαπητοί γονείς, μπορώ να σας μιλήσω μόνο για το παιδί σας. Έτσι, αυτό που μπορώ να σας πω είναι το εξής:
Αν ποτέ, σε οποιοδήποτε σημείο, το παιδί σας ή κάποιο από τα παιδιά σας, γίνει ΑΥΤΟ το παιδί…
· Δεν θα μοιραστώ ποτέ την οικογενειακή σας ιστορία με άλλους γονείς απ’ την τάξη.
· Θα επικοινωνώ μαζί σας συχνά, ξεκάθαρα κι ευγενικά.
· Θα βεβαιωθώ πως υπάρχουν χαρτομάντηλα στις συναντήσεις μας κι αν μου το επιτρέψετε, θα σας κρατώ το χέρι όταν κλαίτε.
· Θα υποστηρίζω το παιδί και την οικογένειά σας, για να λάβετε την υψηλότερη ποιότητα των εξειδικευμένων υπηρεσιών και θα συνεργαστώ με τους απαραίτητους επαγγελματίες στο μέγιστο δυνατό βαθμό.
· Θα βεβαιωθώ ότι το παιδί σας λαμβάνει επιπλέον αγάπη και στοργή όταν τη χρειάζεται περισσότερο.
· Θα είμαι η φωνή για το παιδί σας στη σχολική μας κοινότητα.
· Θα συνεχίζω -ό,τι κι αν συμβεί- ν’ αναζητώ τα καλά, καταπληκτικά, ειδικά, θαυμάσια χαρακτηριστικά του παιδιού σας.
· Θα του υπενθυμίζω και σ’ εκείνο και σ’ ΕΣΑΣ, αυτά τα καλά, καταπληκτικά, ειδικά, θαυμάσια χαρακτηριστικά, ξανά και ξανά.
· Κι όταν κάποιος άλλος γονέας θα έρθει σε μένα, με ανησυχίες για το παιδί ΣΑΣ… Θα του πω όλα αυτά, πάλι από την αρχή.
Με τόση πολύ αγάπη,
Μια δασκάλα…
 iPaideia.gr

Τετάρτη, 7 Ιουνίου 2017

Τα θυμωμένα μπαλόνια: μια τεχνική για τη διαχείριση του θυμού

Ο θυμός είναι από τα συναισθήματα που τα περισσότερα παιδιά δυσκολεύονται να κατανοήσουν και να διαχειριστούν. Μπορούν να περιγράψουν τι τους θυμώνει, αλλά δύσκολα μπορούν να κατανοήσουν τον θυμό. Τον ταυτίζουν με την επιθετική συμπεριφορά που χρησιμοποιούν για να τον εκφράσουν.

Μια τεχνική που οπτικοποιεί τον θυμό και βοηθά τα παιδιά να τον κατανοήσουν είναι «τα θυμωμένα μπαλόνια. Η συγκεκριμένη τεχνική βοηθά τα παιδιά να διαχωρίσουν τον θυμό από την επιθετικότητα, να δουν τι συμβαίνει όταν δεν εξωτερικεύουμε ή δεν εκτονώνουμε ορθά το θυμό μας και να καταλάβουν πως να θυμώνει κάποιος είναι αποδεκτό και φυσιολογικό.
Περιγραφή της τεχνικής
Δίνουμε στο παιδί να φουσκώσει ένα μπαλόνι ή του το φουσκώνουμε εμείς και το δένουμε. Εξηγούμε στο παιδί ότι το μπαλόνι είναι το σώμα μας κι ο αέρας είναι ο θυμός.
Δίνουμε το μπαλόνι στο παιδί να το επεξεργαστεί και το ρωτάμε αν μπορεί ο αέρας να βγει από το μπαλόνι. Του περιγράφουμε πως έτσι ακριβώς είναι κι αυτός όταν είναι θυμωμένος. Ρωτάμε το παιδί αν θα μπορούσε να σκεφτεί καθαρά αν το μπαλόνι είναι το μυαλό του κι ο θυμός έπιανε όλο το χώρο.
Μετά δίνουμε μια καρφίτσα στο παιδί και του ζητάμε να σκάσει το μπαλόνι. Το ρωτάμε αν ήταν αυτός ο πιο ασφαλής τρόπος για βγάλει τον αέρα ή όχι και γιατί. Χρησιμοποιήστε το στιγμιαίο φόβο του παιδιού την ώρα που σκάει το μπαλόνι για να δείξετε πως έτσι αισθάνονται οι άλλοι γύρω του όταν γίνεται επιθετικός. Προσπαθήστε να εξηγήσετε στο παιδί πως αν το μπαλόνι ήταν άνθρωπος, το σκάσιμο του μπαλονιού θα ήταν μια επιθετική συμπεριφορά. Ζητήστε από το παιδί να σας πει αν είναι σωστό να εκφράζουμε το θυμό μας με αυτό τον τρόπο.
Στη συνέχεια φουσκώνουμε άλλο μπαλόνι, αλλά δεν το δένουμε. Το δίνουμε στο παιδί να το κρατήσει και του ζητάμε να αφήσει λίγο αέρα να βγει και να κρατήσει ξανά τις άκρες σφιχτά. Ρωτάμε το παιδί αν παρατηρεί την αλλαγή του μεγέθους κι αν αν για να γίνει αυτό χρειάστηκε να σκάσουμε το μπαλόνι. Τονίζουμε το γεγονός ότι το μπαλόνι δεν έσκασε αλλά και το γεγονός ότι κανείς γύρω του δεν έπαθε κάτι. Μετά ζητάμε από το παιδί να αφήσει σιγά σιγά όλο τον αέρα να βγεί από το μπαλόνι.
Τέλος, συζητάμε με το παιδί και του θυμίζουμε πως αν αφήσουμε τον θυμό να μαζευτεί μέσα μας, κάποια στιγμή θα εκραγούμε όπως το μπαλόνι και μπορεί να κάνουμε κακό στον εαυτό μας ή στους γύρω μας. Ως συνέχεια της τεχνικής, μπορούμε να ζητήσουμε από το παιδί να γράψει πάνω σε μπαλόνια τι τον θυμώνει και να του ζητήσουμε να τα φουσκώσει ανάλογα με το τι τον θυμώνει περισσότερο και τι λιγότερο.

Κείμενο: Φώτης Παπαναστασίου, Ειδικός Παιδαγωγός, MSc Σχολική Ψυχολογία

Τρίτη, 30 Μαΐου 2017

«Είμαστε φτιαγμένοι από αστερόσκονη!»

Σπάνιας ποιότητας και γοητείας ήταν η εκδήλωση που παρακολούθησαν όσοι κατέκλυσαν το Συνεδριακό Κέντρο του Διοικητηρίου της ΠΕ Ηλείας στον Πύργο προχθές το βράδυ, για να παρακολουθήσουν την ομιλία του Ηλείου αστροφυσικού Διονύση Σιμόπουλο με αντικείμενο τα «μηνύματα από το Σύμπαν». Ο κ.Σιμόπουλος, εμφανώς συγκινημένος από την ανταπόκριση των συμπατριωτών, ευχαρίστησε άπαντες για την τιμή και στη συνέχεια παρουσίασε  με εκλαϊκευμένο και ταυτόχρονα υψηλού επιπέδου επιστημονικό λόγο τη γνώση που κατέχει η επιστήμη της Αστροφυσικής για το σύμπαν, επιχειρώντας να απαντήσει σε πολύ γνωστά ερωτήματα της κοινής γνώμης, όπως τι είναι το μποζόνιο Χιγκς, ο χωροχρόνος, κ.ά.
Με άφθονο χιούμορ και επικοινωνία με το κοινό, απάντησε αρχικά σχετικά με την ηλικία του σύμπαντος.
«Το σύνολο του υδρογόνου που υπάρχει στο σύμπαν δημιουργήθηκε τα πρώτα τρία λεπτά της δημιουργίας του, δηλαδή πριν από 13,8 δις χρόνια. Αν σκεφθούμε ότι ο άνθρωπος αποτελείται κατά 62% από υδρογόνο, η ηλικία του καθενός μας είναι 13,8 δις χρόνια. Τη στιγμή που σταμάτησε η πληθωριστική διαστολή του σύμπαντος, δημιουργηθήκαν παράλληλα σύμπαντα, όσα η μονάδα ακολουθούμενη από 506 μηδενικά ακριβώς», εξήγησε ο κ.Σιμόπουλος και πρόσθεσε ότι ο άνθρωπος κατά 99% αποτελείται από τα ίδια χημικά στοιχεία από τα οποία αποτελούνται και τα αστέρια (υδρογόνο, άνθρακας κ.λπ.).
«Αν θέλετε να αγγίξετε ένα αστέρι, χαϊδέψτε έναν αγαπημένο σας, είμαστε φτιαγμένοι από αστερόσκονη!», είπε με χιούμορ κερδίζοντας το χειροκρότημα των παρόντων.«Είμαστε στην ακρογιαλιά του σύμπαντος»
Με απόλυτη ειλικρίνεια και σαφήνεια, ο καταγόμενος από τον Γρύλλο του δήμου Ανδρίτσαινας-Κρεστένων αστροφυσικός τόνισε ότι δεν είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε τα πάντα για το σύμπαν, αν και υπάρχουν πολλά που έχουμε μάθει.
«Η προσπάθεια του ανθρώπου να κατανοήσει το σύμπαν είναι ένα ταξίδι δίχως τέλος και ίσως τα νέα παιδιά, οι νέοι επιστήμονες θα μπορέσουν να δώσουν απαντήσεις. Προς το παρόν είμαστε στην ακρογιαλιά του σύμπαντος», σχολίασε ο κ.Σιμόπουλος, σημειώνοντας ότι όλα όσα γνωρίζουμε σήμερα για το Σύμπαν, προέρχονται από τη μελέτη και τον εντοπισμό των ηλεκτρομαγνητικών ακτινοβολιών που έρχονται από το Σύμπαν και οι οποίες συλλαμβάνονται από τα διάφορα επίγεια οπτικά τηλεσκόπια, κ.ά. Ο Ηλείος αστροφυσικός αναφέρθηκε λεπτομερώς στη  διαμόρφωση της Γενικής Θεωρίας της Σχετικότητας το 1915 από τον Άλμπ. Αϊνστάιν, αλλά και στο σωματίδιο Χιγκς.
«Η αναζήτηση του Αϊνστάιν για μια απάντηση, τον οδήγησε σε μια εκπληκτική εκτίμηση: ακριβώς όπως υπάρχουν κύματα φωτός που μεταφέρουν ενέργεια από μέρος σε μέρος, έτσι θα πρέπει να υπάρχουν και βαρυτικά κύματα, τα οποία μεταφέρουν ενέργεια από τόπο σε τόπο. Θεώρησε, δηλαδή, ότι οι βαρυτικές δυνάμεις ακτινοβολούνται προς τα έξω σαν τα κύματα που δημιουργούνται από την πτώση μιας πέτρας στο νερό μιας λίμνης», εξήγησε με σαφήνεια στο κοινό.
Απαντώντας στο ερώτημα για τα άστρα που βλέπουμε τα βράδια, υπογράμμισε ότι είναι μόνο το 5% των συστατικών του Σύμπαντος.
«Το 27% είναι υλικά, που ονομάζουμε σκοτεινή ύλη, που δεν γνωρίζουμε τι είναι, και το υπόλοιπο 68% είναι αυτό που κάνει το Σύμπαν να διαστέλλεται επιταχυνόμενο. Η επιτάχυνση αυτή μάλλον οφείλεται σε κάποια απωθητική ίσως δύναμη, που δεν γνωρίζουμε τι είναι και γι’ αυτό την έχουμε ονομάσει σκοτεινή ενέργεια. Όλα αυτά σημαίνουν ότι το 95% των συστατικών του Σύμπαντος μάς είναι ακόμη άγνωστο.
Τα οφέλη της διαστημικής τεχνολογίας
Τέλος,  περιέγραψε τα οφέλη από τη διαστημική τεχνολογία και την εξέλιξη της επιστήμης της Αστροφυσικής και της Αστρονομίας, με ειδική αναφορά στο  στο Ευρωπαϊκό Εργαστήριο CERN. Όπως ανέφερε, οι 4.000 περίπου δορυφόροι, που βρίσκονται σήμερα σε τροχιά γύρω από τη Γη, μας στέλνουν καθημερινά χιλιάδες πληροφορίες που μας βοηθούν στην καλύτερη κατανόηση του περιβάλλοντος και του πλανήτη, ενώ οι νέες τεχνολογίες που δημιουργήθηκαν για το διαστημικό πρόγραμμα, έχουν πρόσθετες εφαρμογές στην καθημερινή μας ζωή.
πηγή patrisnews

Παρασκευή, 19 Μαΐου 2017

Η Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου: Μια σύντομη ιστορική προσέγγιση

Σήμερα 19 Μαΐου ημέρα μνήμης της Γενοκτονίας των Ποντίων πραγματοποιήθηκε εκδήλωση στο σχολείο μας με ομιλία, παρακολούθηση βίντεο και ακούσματα και χορευτικά του Πόντου από μαθητές μας με συνοδεία ποντιακής λύρας.

«Οι Νεότουρκοι και το πρόγραμμά τους». Αυτός ήταν ο τίτλος ανταπόκρισης του περιοδικού The Times of London από την οθωμανική Θεσσαλονίκη τον Οκτώβριο του 1911. Ήταν μια ανταπόκριση για το συνέδριο της οργάνωσης «Ένωση και Πρόοδος», το τρίτο ετήσιο που ξεκίνησε τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους· μετά την πλήρη κυριαρχία της σκληρής αυτής τάσης επί των φιλελεύθερων Οθωμανών, το 1913 άρχισε η υλοποίηση των σχεδίων για γενικευμένη εθνική εκκαθάριση. «O προδιαγεγραμμένος αφανισμός του μικρασιατικού ελληνισμού, ωσότου ξεκαθαρίσουν οι Νεότουρκοι τα μικρασιατικά εδάφη από τους Αρμένιους, επιχειρήθηκε με ποικιλότροπα μέσα. Σε βάρος των Ελλήνων εφαρμόστηκε μια άλλη στρατηγική, που απέβλεπε όμως στο ίδιο αποτέλεσμα», γράφει ο καθηγητής Κωνσταντίνος Φωτιάδης, αναφερόμενος στη γενική επιστράτευση όλων των εθνοτήτων της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και στη δημιουργία των ταγμάτων εργασίας (αμελέ ταμπουρού).


«Συντάχθηκαν λεπτομερή σχέδια για τον εκτουρκισμό της Ανατολίας μέσω της εκκαθάρισης των χριστιανικών πληθυσμών», αναφέρει ο Τούρκος ιστορικός Τανέρ Ακσάμ στο βιβλίο του «A Shameful Act».
Από το 1916 η πολιτική αυτή θα εφαρμοστεί με ιδιαίτερη ένταση στον δυτικό Πόντο. Μετά το τέλος του Α΄ Παγκόσμιου Πολέμου, στη Μαύρη Βίβλο Διωγμών και Μαρτυρίων που εκδόθηκε από το Οικουμενικό Πατριαρχείο σημειώνεται: «Το κακόν εκορυφώθη κατά τον παγκόσμιον πόλεμον. […] Είνε ανεκδιήγητα τα δεινοπαθήματα τα οποία υπέστησαν οι εκδιωχθέντες εκ των εστιών αυτών Έλληνες. […] Πληθυσμός ομογενής εκ 490.063 ψυχών, διασπαρείς ανά τα όρη, τας χαράδρας και τα τουρκικά χωρία, υπέστη εν τοις πλείστοις τον εξ ασιτίας, του ψύχους και των στερήσεων θάνατον».
Ημερομηνία-σταθμός θεωρείται η 19η Μαΐου 1919, οπότε και ο Μουσταφά Κεμάλ, ο «σταχτής λύκος», συνοδευόμενος από 21 έμπιστα άτομα έφτασε στο λιμάνι της Σαμψούντας. «Αφήνω αποκλειστικά στα έμπειρά σου χέρια το “καθάρισμα” του προβλήματος που λέγεται Πόντος. Θα βρισκόμαστε σε συνεχή επαφή», είπε στον Τοπάλ Οσμάν, τον σφαγέα των Ποντίων.
Η αποβίβαση του Μουσταφά Κεμάλ στη Σαμψούντα θεωρείται ότι ολοκληρώνει την τελευταία φάση της Γενοκτονίας. Την 1η Δεκεμβρίου 1922 ο αριθμός των θυμάτων του Πόντου, σύμφωνα με τις εκκλησιαστικές επαρχίες και τις ελληνικές κοινότητες, ήταν 303.237.
Όπως σημειώνει ο Θεοφάνης Μαλκίδης, οι διωγμοί αποτέλεσαν την τραγικότερη σελίδα της ζωής του ελληνικού πληθυσμού που ζούσε στο οθωμανικό κράτος (και μετέπειτα κεμαλικό καθεστώς) και στοίχισαν τη ζωή σε 1.000.000 Έλληνες, Ελληνίδες και παιδιά, ενώ οι διασωθέντες εκριζώθηκαν από τις πατρογονικές εστίες τους και κατέφυγαν πρόσφυγες διωκόμενοι στην Ελλάδα και σε άλλες χώρες, ενώ άγνωστος αριθμός παρέμειναν ως εξισλαμισμένοι ελληνόφωνοι στον Πόντο.
Η εγκληματική αυτή πολιτική ενισχύεται και με εκθέσεις οθωμανικών εγγγράφων, όπως είναι η πολυσέλιδη έκθεση του Τούρκου Δζεμάλ Νουσχέτ: «Αι σφαγαί αύται και εκτοπισμοί εξετελέσθησαν ημιεπισήμως τη συμμετοχή και στρατιωτικών και πολιτικών υπαλλήλων», σημειώνεται.
Με τη Συνθήκη της Λοζάνης (1923) επιβεβαιώθηκε η νέα πραγματικότητα, ενώ με το ελληνοτουρκικό σύμφωνο φιλίας του 1930 ακολούθησε η περίοδος σιωπής για τη Γενοκτονία. Σήμερα, η Διεθνής Σύμβαση για την Πρόληψη και Καταστολή του Εγκλήματος της Γενοκτονίας, που εγκρίθηκε από τα Ηνωμένα Έθνη το 1948, είναι ένα νομικό εργαλείο για την αναγνώριση της Γενοκτονίας των χριστιανικών πληθυσμών της Ανατολής, η ελληνική συνιστώσα της οποίας αναδύθηκε σε δύο φάσεις, μια ποντιακή και μια μικρασιατική.
Πηγή :Πόντοςnews

Τρίτη, 16 Μαΐου 2017

Fidget Spinner: Τι είναι αυτό το μικρό gadget που έχει γίνει μόδα σ' όλο τον πλανήτη

Εθιστικό παιχνίδι που σαρώνει και άρχισε να απαγορεύεται στα σχολεία του εξωτερικού.

Για όποιον δεν το έχει προσέξει ακόμη, μια νέα τρέλα έχει κατακλύσει το Internet τον τελευταίο καιρό και ακούει στο όνομα fidget spinner. Η νέα αυτή μόδα έχει ήδη κάνει πάταγο σε Αγγλία και Αμερική και από τα 50 best-selling παιχνίδια αυτή την στιγμή είναι τύπου fidget spinner.   Τι είναι όμως αυτή η απλοϊκή συσκευή που έχει συνεπάρει μικρούς και μεγάλους; Το fidget spinner αποτελείται από δύο κυρίως κομμάτια: ένα κεντρικό στήριγμα- βάση το οποίο είναι για να μπορεί το παιχνίδι να κρατιέται μεταξύ δείκτη και αντίχειρα και έναν περιστρεφόμενο έλικα που γυρίζει όταν το «χτυπάς» με το ελεύθερο σου χέρι. Υπάρχουν φυσικά και πιο τρελά σχέδια τα οποία όμως ακολουθούν αυτό το βασικό μοτίβο.
Η μόδα των fidget spinner απογειώθηκε εξαιτίας εθιστικής φύσης του παιχνιδιού σε αντίθεση με μόδες του παρελθόντος που βασίζονταν στην ανάγκη για συλλογή (όπως πχ ήταν τα pokemon). H αίσθηση που προκαλεί το κράτημα του γρήγορα κινούμενου έλικα καθώς αυτός γυρίζει στον αέρα είναι ο λόγος που το παιχνίδι είναι και τόσο ελκυστικό.   Ενώ γυρίζει μπορεί να τοποθετηθεί παντού: από το χέρι και τα δάχτυλα έως το μέτωπο και την μύτη, ενώ οι ακόμα  πιο τολμηροί μπορούν να δοκιμάσουν να το πιάσουν στον αέρα ενώ περιστρέφεται.    Πηγή:lifo.gr